Tekst oraz zdjęcie: www.diecezja.lomza.pl; www.katecheza.lomza.pl

 

KOMUNIKAT
DOTYCZĄCY MATERIAŁÓW LITURGICZNYCH Z RACJI
ŚWIĘTA NARODOWEGO W 100 LECIE ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI

W związku ze zbliżającym się Narodowym Świętem 100 - lecia odzyskania przez Polskę niepodległości zachęcamy i zapraszamy do szczególnej modlitwy dziękczynno błagalnej w intencji Ojczyzny. To zaproszenie kierujemy do wszystkich diecezjan, a w szczególności do grup modlitewnych, ruchów i stowarzyszeń działających w parafiach. W związku z tym przesyłamy Czcigodnym Księżom w załączniku materiały liturgiczne do wykorzystania w duszpasterstwie parafialnym.
Proponujemy by świętowanie 100 - lecia odzyskania przez Polskę niepodległości uczcić przez swego rodzaju „triduum niepodległości”: piątek 9 - listopada – czuwanie połączone z adoracją Najświętszego Sakramentu w intencji Ojczyzny; sobota - 10 listopada od godz. 18.00 do 21.00 w całej diecezji odbędzie się czuwanie modlitewne za Ojczyznę, prowadzone przez koła Żywego Różańca, niedziela - 11 listopada - uroczysta Msza święta dziękczynna z hymnem „Ciebie Boga wysławiamy”.
Przesłane materiały można również wykorzystać według własnej koncepcji duszpasterskiej, stosownie do możliwości parafii.

+ Tadeusz Bronakowski Wikariusz Generalny

Ks. Krzysztof Chodkowski Ceremoniarz Diecezjalny

 

MATERIAŁY LITURGICZNE Z RACJI
ŚWIĘTA NARODOWEGO W 100 LECIE ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI
Poniższe materiały można wykorzystać według przedstawionego porządku lub niezależnie od niego według uznania.

NABOŻEŃSTWO ADORACYJNE (piątek 9 listopada)

1. Wystawienie Najświętszego Sakramentu

2. Komentarz wprowadzający
11 listopada 1918 roku, po wielu latach zaborów, Polska odzyskała niepodległość. Gromadzimy się dzisiaj na uroczystym nabożeństwie, aby podziękować Panu Bogu za naszą ojczyznę, za dar wiary i wolności, aby poprosić Go o szczególne błogosławieństwo dla naszego kraju i wszystkich Polaków. Prymas Tysiąclecia, Stefan kardynał Wyszyński, wołał: „Dla nas po Bogu największa miłość to Polska!” (S. Wyszyński, Prosimy – wymagamy – żądamy, Kraków, 12 maja 1974), a św. Jan Paweł II dodawał: „Miłość ojczyzny łączy nas i musi łączyć ponad wszelkie różnice” (Rzym, 23 października 1978 roku). W 100. rocznicę odzyskania wolności, wdzięczni za wymodlone przez pokolenia odrodzenie naszej ojczyzny, powierzmy sprawy Polski Bożej Opatrzności. Niech nasze państwo będzie zawsze wspólnym dobrem obywateli, każdego i każdej z nas, niech będzie szczególnym dobrem przyszłych pokoleń. Módlmy się gorliwie, aby wszyscy Polacy wyróżniali się miłością i sprawiedliwością, uczciwością i ofiarnością, szacunkiem dla innych i troską o dobro wspólne, szczególnie o to dobro, jakim jest wolna ojczyzna.
3. Modlitwa wstępna (przed wystawionym Najświętszym Sakramentem)
Módlmy się: wszechmocny, wieczny Boże, który przez wieki naród polski otaczałeś swą przemożną opieką i ożywiałeś łaską swoją. † Wobec wielkich przemian, trudności i niebezpieczeństw, które przeżywamy, stajemy dziś przed Tobą, świadomi powagi chwili, * i prosimy Cię, Boże, napełnij nas mocą Ducha Twojego. † Obdarz pokojem i jednością, udziel ducha miłości, prawdy, wzajemnego zrozumienia i rozwagi, * abyśmy przezwyciężając wszelkie trudności, zdołali ocalić nasze wspólne dobro, ojczyznę umiłowaną. Przez Chrystusa, Pana naszego. W.: Amen
4. Modlitwa dziękczynna
Boże wszechmogący, Panie zastępów, padamy do stóp Twoich w dziękczynieniu, że przez wieki otaczałeś nas swą przemożną opieką. Dziękujemy Ci, że ojców naszych wyprowadziłeś z rąk ciemiężców i nieprzyjaciół. Błogosławimy Cię za to, że po latach niewoli obdarzyłeś nas na nowo wolnością i pokojem, dlatego wołamy: Tobie chwała na wieki.
(Można zaproponować śpiew refrenu z pieśni „Dziękujemy Ci, Ojcze nasz”)
Wierni powtarzają po każdym wezwaniu: Tobie chwała na wieki.
za dar chrześcijańskiej wiary, którym obdarzyłeś Polskę przed tysiącem lat; za Twoje wejście w dzieje naszej ojczyzny i każdego z nas; za umiłowanie wolności i za to, że możemy się nią cieszyć;
za wszelkie dobrodziejstwa, które w ciągu wieków wyświadczyłeś naszemu narodowi;
za wielkie dziedzictwo kulturowe naszego narodu, z którego wszyscy dzisiaj możemy korzystać;
za piękno polskiego języka;
za ojczystą ziemię, która nas żywi;
za piękny polski krajobraz, za którym tęsknili wygnańcy;
za wielkich Polaków, którymi możemy szczycić się przed światem;
za ofiarę krwi tak wielu synów i córek naszego narodu, przelaną w obronie ojczyzny;
za wydobycie nas z niewoli krwawych systemów totalitarnych;
za Twoją Matkę, którą czcimy jako Królową naszego narodu;
za wszystkich polskich świętych i błogosławionych;
za wszelkie dobre myśli, plany i inicjatywy, które zrodziły się na naszej ziemi i zostały urzeczywistnione;
za wszelkie doświadczenia, nawet te najboleśniejsze, jeśli umieliśmy wyciągnąć z nich dla siebie naukę na przyszłość;
za wszystkich, którzy umiłowali swą ojczyznę, dla niej uczciwie pracowali i sławili jej dobre imię.
Przyjmij, Boże, nasze dziękczynienie * i spraw, abyśmy idąc przez ziemską ojczyznę doszli do tej, którą nam przygotowałeś w niebie. Przez Chrystusa, Pana naszego.
W.: Amen.
5. Trzykrotny śpiew „Chwała Ojcu...” albo „Dzięki, o Boże Ojcze...”
6. Modlitwa przebłagania
Panie Jezu Chryste, Ty wydałeś samego siebie i zostałeś nad ziemię wywyższony na drzewie krzyża, aby przyciągnąć wszystkich do siebie. Jesteś z nami każdego dnia, zwłaszcza na ołtarzach – w swoim Ciele i Krwi, aby nas posilać w drodze do nieba. Zgromadzeni przy Tobie pragniemy zanurzyć się teraz w zdrojach Twojego miłosierdzia i jako naród powtórzyć w poczuciu winy i z głębokim żalem: Przepraszamy Cię, Panie.
Wierni powtarzają po każdym wezwaniu: Przepraszamy Cię, Panie.
za ducha niezgody w naszych rodzinach, parafiach, miastach i władzach;
za zdradzanie naszej ojczyzny i wypieranie się Ciebie w życiu społecznym;
za usuwanie krzyży z przestrzeni publicznej;
za rozbite rodziny i za grzechy przeciwko życiu;
za naszą obojętność wobec najsłabszych, ubogich, bezdomnych, chorych i starszych;
za grzechy pijaństwa, cudzołóstwa, korupcji, hazardu i narkomanii;
za rozwiązłość seksualną i zgorszenia dane dzieciom i młodzieży;
za wojny, zbrodnie, nienawiść, rozboje i kradzieże;
za wypadki odejścia od Ciebie, za lekceważenie przykazań Bożych i kościelnych, zwłaszcza za opuszczanie niedzielnej Mszy Świętej i unikanie sakramentu pokuty i pojednania.
Panie Jezu Chryste, nasza ojczyzna przeniknięta Twoją miłością i obecnością żebrze Twojego miłosierdzia. † Przyjmij naszą skruchę i otocz nas swoją opieką, * aby z ziemi polskiej po wszystkie czasy rozbrzmiewała cześć i chwała Twoja. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. W.: Amen.
7. Śpiew „Z tej biednej ziemi”
8. Modlitwa prośby
Duchu Święty Boże, Ty odnawiasz oblicze naszej ziemi i umacniasz swój lud, doprowadzając go do pełni prawdy i do Chrystusowego Kościoła. Ty wzbudzasz w polskim narodzie liczne grono świętych i męczenników. Ciebie prosimy, abyś nas napełnił swoją mocą.
Wierni powtarzają po każdym wezwaniu: Odnów oblicze tej ziemi.
Duchu Boży, niech nasza ojczyzna będzie ostoją sprawiedliwości i miłości społecznej;
Duchu Boży, niech nasze chrześcijańskie życie będzie przepełnione żarliwością o sprawy Boże;
Duchu Boży, niech wysiłki naszych ojców w obronie niepodległości Polski będą dokończone trudem naszego codziennego życia;
Duchu Boży, niech ta ziemia wyda licznych i świętych wiernych Twoich;
Duchu Boży, niech Polska rozwija się w płodności, pokoju i dobrobycie, wolna od wszelkich wojen i agresji;
Duchu Boży, niech nigdy nie zabraknie nam szafarzy Twoich łask;
Duchu Boży, niech nasze parafie będą ośrodkiem wzrostu żywych wspólnot Kościoła;
Duchu Boży, niech nasza praca cieszy się Twoim błogosławieństwem;
Duchu Boży, niech wszyscy Polacy poznają Boże miłosierdzie;
Duchu Boży, niech nasza ziemia cieszy się obfitością plonów, wybawiona od głodu i klęsk żywiołowych;
Duchu Boży, niech kierujący naszym państwem sprawują mądre i sprawiedliwe rządy;
Duchu Boży, niech nasza ojczyzna będzie rzeczywistym królestwem Matki Bożej i Jezusa Chrystusa.
O Duchu Święty, spuść swoje siedmiorakie dary i mnogie owoce na cały naród. † Umocnij naszą wolę i pobłogosław każdy czyn podjęty wspólną pracą, * abyśmy słuchając Twych natchnień w życiu prywatnym i publicznym, żyli świętym prawem Bożym. Który żyjesz w jedności z Bogiem Ojcem i Bogiem Synem na wieki wieków. W.: Amen.
9. Śpiew „Boże mocny, Boże cudów”
10. Modlitwa ks. Piotra Skargi
Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła imieniowi Twemu, a syny swe wiodła ku szczęśliwości.
Wszechmogący, wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej matce, ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.
Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. W.: Amen.
11. Śpiew „Ojcze z niebios, Boże” albo „Przez chrztu świętego wielki dar”
12. Modlitwa uwielbienia
Boże w Trójcy jedyny, pełen majestatu i miłosierdzia, Opatrzności nasza, wielbimy Ciebie i dziękujemy za wszystkie znaki Twojej troski o nas i o naszą ojczyznę – Polskę. Dziękujemy Ci, Boże, że chronisz Polskę i prowadzisz opatrznością Twoją, aby trwała mimo nieprzyjaciół i własnych słabości. Przez Jezusa Chrystusa dałeś nam Maryję jako Matkę i Królową. Dziękujemy Ci, Boże, za to, że przez wieki nie pozwoliłeś nigdy zniszczyć naszej wiary, nadziei i miłości oraz polskości, a po ponad stu latach wyrwałeś nas spod zaborów, wyzwoliłeś od okupantów i wyprowadziłeś ku wolności. Dziękujemy Ci, Boże, za to, że dałeś nam polskich świętych i bohaterów, aby nas umacniali i wskazywali drogę, a w ostatnim półwieczu postawiłeś na naszej polskiej drodze Prymasa Tysiąclecia i papieża Jana Pawła II, aby spełnili zamiary Twojej opatrzności wobec Polski i narodów słowiańskich. Dziękujemy Ci, Boże, za Twoją miłość, za wolność Polski, za każdy dzień, za każde dobro, za naszych najbliższych, za każdego człowieka, za każdy uśmiech, za każdy trud i cierpienie prowadzące do Ciebie, za to, że jesteś. Dziękujemy Ci, Boże. Tobie, Ojcze, Synu i Duchu Święty, Opatrzności nasza, zawierzamy siebie samych i naszą ojczyznę. A teraz z radością wołamy: Te Deum laudamus.
13. Śpiew „Ciebie, Boga, wysławiamy”
14. Prośba o błogosławieństwo
Boże, Ty rządzisz całym światem, przyjmij łaskawie naszą modlitwę, którą zanosimy za naszą ojczyznę w 100. rocznicę jej odrodzenia. Niech dzięki mądrości rządzących i uczciwości obywateli panują w niej zgoda i sprawiedliwość, abyśmy żyli w pokoju i dobrobycie.
Naród jako szczególna wspólnota ludzi jest wezwany do zwycięstwa: do zwycięstwa mocą wiary, nadziei i miłości; do zwycięstwa mocą prawdy, wolności i sprawiedliwości. Zgromadzeni na modlitwie prosimy Cię o takie zwycięstwo. Wybaw nas od głodu, nędzy i wojny. Obdarz nas chlebem. Boże, nasz Ojcze, polecamy Ci trudne „dziś i jutro” naszego narodu. Polecamy Ci jego przyszłość i prosimy: błogosław naszej pracy, błogosław naszą wspólnotę, błogosław nasze rodziny, błogosław naszą ojczyznę.
15. Śpiew przed błogosławieństwem „Przed tak wielkim Sakramentem”
16. Modlitwa
Boże, Ty odnawiasz nas przez Najświętszy Sakrament. † Niech On napełni nasze serca słodyczą Twojej miłości * i pomoże dążyć do niewypowiedzianych bogactw Twojego królestwa. Przez Chrystusa, Pana naszego. W.: Amen
17. Błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem.
18. Śpiew na zakończenie „Boże, coś Polskę” lub „Bogurodzica”

RÓŻANIEC (sobota 10 listopada)

1. Czuwanie można rozpocząć Mszą świętą w intencji Ojczyzny.

2. Po modlitwie po komunii: Wystawienie Najświętszego Sakramentu.

3. Wprowadzenie do różańca.

100 lat temu spełniły się marzenie wielu pokoleń Polaków. Polska narodziła się na nowo, zdołała odeprzeć najazd sowiecki, wywalczyć niepodległość. Dziś zjednoczeni na modlitwie z całą rodziną różańcową w Polsce klękamy przed Tobą, Jezu, i zanosimy błaganie: „Ojczyznę wolna, pobłogosław Panie!”.
Módlmy się podczas tego różańca szczególnie za umiłowaną Ojczyznę, za poległych przez wieki na polach bitewnych, w obozach koncentracyjnych, za wszystkich, którzy w obronie wolości ponieśli najwyższą cenę – własne życie. Uczcijmy ich pamięć. Módlmy się także za tych, którzy sprawują rządy w naszym kraju, o pomyślność dla naszej Ojczyzny, aby była Bogiem silna, aby żaden Polak nie wstydził się, że jest Polakiem.

4. Rozważamy tajemnice chwalebne różańca
1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa
Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi zwanej Emaus. Jezus przybliżył się do nich i wyjaśnił im wszystko, co w Piśmie świętym odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do celu wędrówki. Mistrz okazywał jednak, jakoby miał iść dalej. Poprosili Go, żeby został z nimi. Chrystus spełnił prośbę uczniów i zasiadł razem z nimi do stołu. Wtedy poznali Go połamaniu chleba. W taki sposób można by zrelacjonować spotkanie zrozpaczonych ludzi z Chrystusem zmartwychwstałym. Z Panem życia. Załamani uczniowie idący do Emaus sądzili, że śmierć Nauczyciela jest katastrofą, której nie da się zmienić, że tak musi już być. Tymczasem Pan życia, nie może pozostać w grobie. Osoba, w której sercu przetacza się Boże życie, zawsze wygrywa. Mimo ciężaru wielkich głazów przeciwności i grzechów, zawsze powstaje z grobu słabości i zmartwychwstaje do nowego życia. Naród, który pozwoli zbliżyć się do siebie Chrystusowi, to naród, który nie będzie kroczył w ciemności. Jedna z pieśni pielgrzymkowych głosi: „Tylko pod tym krzyżem, tylko pod tym znakiem, Polska jest Polską, a Polak Polakiem”. Matko, która byłaś z uczniami w wieczerniku, bądź dzisiaj z nami w naszej piaseckiej Kanie i naucz nas czynić wszystko, co Syn Twój nam powie.
2. Wniebowstąpienie Pana Jezusa
Kiedy przebywali razem, Jezus rzekł do tych, którzy byli przy Nim zebrani: „Idźcie na cały świat i mówicie, że Bóg kocha każdego człowieka”, że chce, aby wszyscy byli ochrzczeni w Jego imię i by każdy został zbawiony”. Wtedy uniósł się w ich obecności w górę, a Kościół stał i wpatrywał się w Niego. Kościół zapamiętał oblicze Jezusa, by móc je w sercu kontemplować, kiedy wpatrzony w ziemię, będzie współdziałał z Bogiem w zbawianiu świata. Zwłaszcza wówczas, kiedy będzie trudno. Jezus wstępuje do nieba, jednak pozostaje też na ziemi w swoim Kościele, sakramentach i słowie. Pozostaje na ziemi w swoich wyznawcach. Mężowie w białych sztach, którzy zjawili się po wniebowstąpieniu Mistrza, przerwali kontemplacyjny ogląd Chrystusa. W Niego nie można wpatrywać się pozostawiając gdzieś z boku braci i siostry. Obraz Chrystusa wymusza na nas działanie, które jest ewangelizacją świata. Królowa Polski nasza Matka, jakby uszczegóławia ten proces, zwracając uwagę na to, aby głoszenie ewangelii rozpocząć od siebie, rodziny, Małej Ojczyzny i naszej kochanej Polski, tak by słowo Jej Syna usłyszał każdy mieszkaniec Ziemi.
3. Zesłanie Ducha Świętego
Kiedy nadszedł wreszcie dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle dał się słyszeć szum z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wiatru i napełnił cały dom, gdzie przebywali. Na wszystkich zstąpił Duch Święty w postaci ognistych języków. Duch mądrości, rozumu, rady, bojaźni Bożej, męstwa, umiejętności, pobożności. Ten Duch napełnił wszystkich zebranych. Poczuli się odpowiedzialni za Kościół i ewangelizację narodu i świata. To swego rodzaju bierzmowanie Kościoła dało każdemu z nas poczucie Bożej miłości. Bierzmowanie jest bowiem sakramentem, w którym Bóg Ojciec mówi do swoich dzieci, że są mu potrzebne w zbawianiu, czyli stwarzaniu świata Bożego. Każda modlitwa zanoszona na jednym miejscu w tej samej intencji jest aktem, któremu patronuje w szczególny sposób sam Duch Święty. Nasza modlitwa w intencji Ojczyzny pozwoli na stworzenie przestrzeni w naszym narodzie dla owoców łaski Ducha Świętego. Owocami bowiem Ducha są: miłość, radość pokój, cierpliwość, łaskawość, dobroć, uprzejmość, cichość, wierność, skromność, wstrzemięźliwość i czystość. Kiedy te wartości będą obecne w każdym Polaku i Polce, wówczas, nasza Ojczyzna będzie prawdziwym królestwem Maryi, która całkowicie otworzyła się na Ducha Świętego.
4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
Maryja na weselu w Kanie Galilejskiej rzekła do sług, aby zrobili wszystko, co Jej Syn im powie. I mówił przez całe swoje trzy lata publicznej działalności. Maryja zaś w duszy i w ciele została wzięta do nieba. Odeszła Matka do Syna, a nam pozostawiła testament: „zróbcie wszystko, co Chrystus wam powie”. Zróbcie wszystko, co Kościół wam powie. Zróbcie to wszystko, bo gra idzie o wielka stawkę. O szczęście wieczne. Gra idzie o jakość życia po drugiej stronie drzwi, które nazywamy śmiercią. Żeby żyć w Królestwie Boga, należy już tu na ziemi próbować tworzyć królestwo miłości, czyli wprowadzać w życie, w swoim życiu i życiu narodu, słowa Jezusa. To jest właśnie myślenie o przyszłości. Przyszłość bowiem należy do tych, którzy kochają życie. Którzy szanują je i stwarzają warunki, by każde życie mogło się rozwijać. To jest najlepsza polisa na dobrą starość i wieczne szczęście z Maryją, naszą Matką w Królestwie jej Syna.
5. Ukoronowanie Matki Bożej i Matki Kościoła na Królową nieba i ziemi
Nastąpiła radość w niebie, że Ta, która porodziła Boga na ziemi, jest teraz z Nim w niebie. Maryja stała się najwspanialszym stworzeniem Bożym. Była nie tylko najpiękniejszym człowiekiem żyjącym na ziemi, ale też w niebie nie było piękniejszej duszy ludzkiej i nigdy potem nie będzie. Jest więc Bogarodzica królową nieba i ziemi. Jest naszą protektorką przed Bogiem. Naszą Służebnicą. Królowanie polega bowiem na służbie. Władza jest służbą. Rodzice zatem służą dzieciom, dyrektor pracownikom, kapłan wiernym, obywatel Ojczyźnie. Służba łączy się z odpowiedzialnością. Ten, kto służy, nie jest niewolnikiem nikogo, ale panem swego życia. Modlitwa wstawiennicza jest też służbą i wynikiem poczucia odpowiedzialności za drugiego człowieka. Za całą zbiorowość bliźnich, czyli za Polaków i Polki. Nasza modlitwa jest służbą dla Ojczyzny. Jest przejawem patriotyzmu w najwyższym stopniu. Pragniemy, aby Maryja była naszą Królową i uczyła nas służyć sobie wzajemnie. Dla chwały Jej Syna i wielkości Polskiego Narodu.

5. Poszczególne dziesiątki możemy przeplatać pieśniami patriotycznymi bądź tekstami modlitw za Ojczyznę:

„Dla nas po Bogu największa miłość to Polska! Musimy po Bogu dochować wierności przede wszystkim naszej Ojczyźnie i narodowej kulturze polskiej. (...) Stąd istnieje obowiązek obrony kultury rodzimej. (...) Mamy obowiązek chrzcić i nauczać Naród polski oraz upominać się o uszanowanie naszej kultury rodzimej, narodowej, abyśmy nie musieli kochać najpierw wszystkich narodów, a potem dopiero na zakończenie, czasami od święta, i Polskę”. kard. Stefan Wyszyński, „Prosimy – wymagamy – żądamy”, Kraków, 12 maja 1974 r.

„Tak, ty jesteś nieśmiertelny kraju moich przodków, Ojczyzno ukochana, Polsko moja! Nieśmiertelna przez twą odwieczną sławę, nieśmiertelna przez twoją sztukę i literaturę, która nie może być wymazana z pamięci narodów; nieśmiertelna przez miłość Ojczyzny, która żyje w sercach twych dzieci i która nie ma równej, śmiem to powiedzieć z czołem wzniesionym, ze szlachetną dumą!

Inne narody kochają bardzo swoją ojczyznę, kochają ją, gdyż jest wolna, dumna, bogata, ponieważ zapewnia im dobrobyt i wielkość, ale my ciebie kochamy, Ojczyzno moja, mimo że jesteś upokorzona, uciśniona. Kochamy cię, choć ta miłość, którą żywimy dla ciebie, przynosi nam często prześladowanie, zesłanie, więzienie i szubienicę! Jesteś nieśmiertelna, o moja Polsko, gdyż żyjesz w sercach twych dzieci. (...) My cierpimy, umieramy, ale przez śmierć idzie się ku zmartwychwstaniu. My umrzemy, ale ty zmartwychwstaniesz! Mimo naszych dzisiejszych cierpień, mimo agonii - patrz, twoje dzieci z miłością cię otaczają i śpiewają z nadzieją w sercu: «Jeszcze Polska nie zginęła! »”.św. Urszula Ledóchowska:

„I dlatego – zanim stąd odejdę, proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię „Polska” raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością – taką, jaką zaszczepia w nas Chrystus na chrzcie świętym. Abyście nigdy nie zwątpili i nie znużyli się i nie zniechęcili. Abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy. Proszę was: abyście mieli ufność nawet wbrew każdej słabości; abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało; abyście od Niego nigdy nie odstąpili; abyście nigdy nie utracili tej wolności ducha, do której on „wyzwala” człowieka; abyście nigdy nie wzgardzili tą Miłością, która jest „największa”, która się wyraziła przez krzyż, a bez której życie ludzkie nie ma ani korzenia ani sensu”. św. Jan Paweł II

6. Błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem
7. Apel Jasnogórski
8. My chcemy Boga, Panno Święta...

MSZA ŚWIĘTA (niedziela 11 listopada)
I czyt. Iz 9,1-6; Ps 72; II czyt. Kol 3,12-15; Ew. J 14,23-29
(czytania w: Lekcjonarz mszalny, t. VII, s. 298-307, nr 1, 5, 9)
PROPONOWANE PIEŚNI:
Na wejście – „Bogurodzica Dziewica”
Na przygotowanie darów – „Jeden chleb”
Na komunię – „Oto święte ciało Pana”
Na uwielbienie – „Ciebie Boga wysławiamy”
Na zakończenie – „Boże, coś Polskę”
WPROWADZENIE DO MSZY ŚWIĘTEJ
Dzień 11 listopada, który jest jednym z najważniejszych świąt narodowych, skłania nas do modlitwy za nasz naród i naszą Ojczyznę. Chrześcijanin, który wierzy w działanie Boga w dziejach powszechnych i w swoim osobistym życiu, czuje się również zobowiązany do modlitwy za naród, do którego należy, i za ojczyznę, która stanowi miejsce jego życia, pracy, troski, ale także źródło tradycji i wspólnotowych doświadczeń, które stanowią jego życiodajne dziedzictwo.
W polskiej tradycji szczególnie splatają się święta narodowe z doświadczeniami religijnymi, które poświadcza wielki ciąg interwencji Boga w dziejach naszej Ojczyzny, dokonywany za wstawiennictwem Maryi, Królowej Polski, oraz świętych patronów. Dlatego gromadzimy się we wspólnocie wiary i modlitwy, aby polecać Bogu nasz naród i naszą Ojczyznę.
MODLITWA WIERNYCH
Pełni ufności w Boga, który jest Ojcem i Panem narodów, a także żywym uczestnikiem dziejów naszej Ojczyzny, wznieśmy naszą wspólną modlitwę w intencjach Kościoła, świata, Polski i nas samych:
1. Za Kościół na całej ziemi, aby wytrwale głosił wiarę w Twoje, Boże, królowanie w świecie i działanie w dziejach narodów.
2. Za naszego Biskupa Janusza w siódmą rocznicę prekonizacji aby pełen mocy Ducha Świętego niósł łaskę i pokój powierzonej jemu Bożej owczarni.
3. Za wszystkich chrześcijan, aby ufnie powierzali Tobie, Boże, swoje wybory, pragnienia, dążenia, otwierając się na Twoje współdziałanie i uświęcającą moc.
4. Za nasz naród, aby na wierze opierał swoje dążenia i swoje pragnienia oraz w świetle Ewangelii kształtował swoje działania na rzecz doczesnego dobrobytu.
5. Za wszystkich, którzy dążą do dojrzałości w wierze i cnoty w życiu, aby oparciem dla nich stawała się perspektywa zbawienia.
6. Za wszystkich, którzy oddali swoje życie za wolność Ojczyzny, aby dostąpili pełnego udziału w radości życia w Ojczyźnie niebieskiej.
7. Za nas samych, abyśmy dzięki wytrwałej modlitwie i coraz doskonalszemu życiu chrześcijańskiemu stawali się autentycznymi dziećmi Kościoła oraz oddanymi synami i córkami Ojczyzny ziemskiej.
Miłosierny i łaskawy Ojcze, wysłuchaj nasze modlitwy, które z ufnością do Ciebie zanosimy, i obdarz nas zdolnością do coraz pełniejszego udziału w życiu Ojczyzny, abyśmy w ten sposób coraz pełniej zasługiwali na udział w życiu wiecznym. Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED MODLITWĄ PO KOMUNII
Boże w Trójcy jedyny, pełen majestatu i miłosierdzia, Opatrzności nasza, wielbimy Ciebie i dziękujemy za wszystkie znaki Twojej troski o nas i o naszą ojczyznę – Polskę. Dziękujemy Ci, Boże, że chronisz Polskę i prowadzisz opatrznością Twoją, aby trwała mimo nieprzyjaciół i własnych słabości. Przez Jezusa Chrystusa dałeś nam Maryję jako Matkę i Królową. Dziękujemy Ci, Boże, za to, że przez wieki nie pozwoliłeś nigdy zniszczyć naszej wiary, nadziei i miłości oraz polskości, a po ponad stu latach wyrwałeś nas spod zaborów, wyzwoliłeś od okupantów i wyprowadziłeś ku wolności. Dziękujemy Ci, Boże, za to, że dałeś nam polskich świętych i bohaterów, aby nas umacniali i wskazywali drogę, a w ostatnim półwieczu postawiłeś na naszej polskiej drodze Prymasa Tysiąclecia i papieża Jana Pawła II, aby spełnili zamiary Twojej opatrzności wobec Polski i narodów słowiańskich. Dziękujemy Ci, Boże, za Twoją miłość, za wolność Polski, za każdy dzień, za każde dobro, za naszych najbliższych, za każdego człowieka, za każdy uśmiech, za każdy trud i cierpienie prowadzące do Ciebie, za to, że jesteś. Dziękujemy Ci, Boże. Tobie, Ojcze, Synu i Duchu Święty, Opatrzności nasza, zawierzamy siebie samych i naszą ojczyznę. A teraz z radością wołamy: Te Deum laudamus.
Śpiew „Ciebie, Boga, wysławiamy”
PRZED ROZESŁANIEM
Umocnieni spotkaniem z Chrystusem Zbawicielem, który uczy nas kochać naszych bliskich i współtworzyć z nimi naszą ziemską Ojczyznę, przyjmijmy dar błogosławieństwa Bożego, by w duchu odpowiedzialności składać codzienne świadectwo wiary, modlitwy i w chrześcijańskiej cnocie życia, zmierzając do wieczności w Bogu.
Modlitwa ks. Piotra Skargi
Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła imieniowi Twemu, a syny swe wiodła ku szczęśliwości.
Wszechmogący, wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej matce, ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.
Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. W.: Amen.

Opracował:
Ks. dr Krzysztof Chodkowski
Cermoniarz diecezjalny